Corona met een kransje… Nanou

Tureluurster/ mei 10, 2020/ Schrijven en ik/ 8 commentaren

Soms ben ik gewoon blij – met niets.
Blij met de zon op mijn wang, blij met een sprietend peterseliezaadje of met een schone woordspeling.
Soms is de blijheid foetsie. Dan kan ik twee dingen doen:
– In de keuken mokken tot die mok barst.
– In de voortuin mokken tot die mok aan diggelen wordt geslagen.

Afgelopen zaterdag koos ik het laatste.
Goeie keuze! Binnen de vijf minuten was mok gesneuveld. Dank zij Nanou…

Nanou is vier, denk ik. Of vijf. Dat weet ik niet precies. Hoe dan ook… Jong genoeg om een eigen wereld te hebben zonder zich daarvoor te schamen. Doorgaans speelt ze ongezien in de achtertuin. Nu – met alle corona-beperkingen – mag ze ook op de stoep.
Ze draagt blozende wangetjes, een jurkje met een konijnentekening, zilveren sandaaltjes en een  lach-grage mond. Achter haar aan hobbelt een waterfles – aan een stevig touw.
‘Ik heb een hond!’ roept ze al van ver. De blijheid spat van haar af. ‘Kijk.’ Ze houdt de fles voor mijn neus. ‘Lief, hé?’
‘Super’, zeg ik – niet van harte. ‘Een waterhond nog wel.’
Er verschijnt een diepe frons tussen haar wenkbrauwen (voor zover dat mogelijk is bij een kind van die leeftijd). ‘Nee’, zegt ze. ‘Gewoon een hond. Waterhonden bestaan niet.’
En kijk. Mijn mok barst. Van het ene moment op het andere. Ik wil alleen nog maar kind zijn. Kunnen geloven dat een halfvolle fles Vittel een hond is, maar niet kunnen geloven in een waterhond. Dat is het voorrecht van jong, het voorrecht van Nanou.

Ik kreeg er blij hartzeer van.
Hartzeer om de jaren die ik tors.
Blijheid om Madame Corona die een stoep verandert in een nieuwe wereld, en een wegwerpfles in een hond!
Ik houd van Nanou’s.

(tekening van Olivier Bordon-De Bodt)

Deel dit bericht

  1. Heel ontroerend! Ik heb een kleindochter met de naam Nanou, weliswaar 13 jaar oud …..(Soms spreek ik haar naam opzettelijk verkeerd uit, met lange aa en de au van pauw achteraan.)

    1. Zo ken ik je weer, Joos: de zoete pester;-)

  2. Mooi! En er zit bijna altijd een beetje (veel) Nanou in elk van ons, hoeveel jaren we ook torsen 😉

    1. Klopt! Al zie ik me nog niet meteen met een waterhond over straat lopen;-)

  3. In de supermarkt sluit ik een fles Vittel in mijn armen. Dank zij Nanou is mijn bubbel van vier nu compleet…Dankjewel Nanou.

    1. Super, zeg! Hoe kleine meisjes grote gevolgen kunnen hebben…

    1. Dank je wel!

Laat een reactie achter bij Didier Tritsmans Reactie annuleren