Het perspectief – Jan, Marie en de griezel met de snor

Tureluurster/ januari 21, 2020/ Schrijftips/ 0 commentaren

Het item waar ik in mijn cursussen het meest tijd aan spendeer, is het vertelperspectief. …‘Stel je voor,’ zeg ik dan, ‘dat je het verhaal gaat schrijven van Jan en Marie die gehomejackt worden door een griezel met een snor. Dan heb je – qua standpunt – keuzes zat. Marie of Jan kunnen het verhaal vertellen in de ik-vorm. De verteller kan het verhaal brengen vanuit het standpunt van één van de twee (hij/zij-vorm). Of die verteller kan alweter worden en zowel de visie van Jan, Marie  en de griezel belichten (hij/zij-vorm). Enkel en alleen het standpunt van de griezel gebruiken (in de ik- of in de hij-vorm) kan in dit geval niet, want dan krijg je NIET het verhaal van Jan en Marie, maar het verhaal van de griezel.’ …Simpel, niet waar? Je moet alleen maar kiezen.  En daarmee begint de miserie… Welk perspectief hoort bij welk verhaal? …Grosso modo kunnen we stellen dat verhalen waarin veel personages meespelen, of die zich uitstrekken over een flink aantal jaren, een alwetende verteller nodig hebben. Het verhaal van Jan en Marie daarentegen – beperkt in tijd, ruimte en aantal personages – zal doorgaans…

Lees verder...

Bitch Bibiane

Tureluurster/ december 23, 2019/ Schrijftips, Schrijven en ik/ 0 commentaren

Sommigen werken met hij’ s en zij’ s, anderen laten hun personages tijdens het schrijfproces twintig keer van naam veranderen, een kleine minderheid weet meteen hoe hun held of heldin moet heten en wijkt daar geen duimbreed van af. …Een personage ‘dopen’ is minder evident dan het lijkt. Vooral omdat het niet te voorspellen is hoe de lezer een naam ervaart. Zo had ik indertijd een hekel aan het boek De paardenfluisteraar omdat één van de hoofdpersonages Annie heette – toen de minnares van mijn man. …Hoe goed je ook bent, tegen dat soort emotionaliteit kan je als schrijver niet op. Zijn er regels? …Ik denk het wel, al zijn ze moeilijk te verklaren – en nog moeilijker uit te leggen. Bovendien zijn ze ook taalgebonden. Niet universeel dus. …Neem nu Kelly of Joy… Hoe een Engelstalige lezer die namen ervaart, weet ik niet, maar in ons taalgebied roepen ze vooral het beeld op van domme, nymfomane blondjes. Niet altijd terecht. Veerle, Hadewych en Saartje daarentegen wekken vertrouwen. Ook niet altijd terecht. …Maak je het jezelf graag makkelijk, noem een goede huisvrouw dan Saartje en een echtbreekster Joy. Heb je zin in…

Lees verder...

Richting kiezen!

Tureluurster/ oktober 21, 2019/ Schrijftips/ 2 commentaren

‘Keuzes maken’, zeg ik vaak tegen beginnende schrijvers. ‘Moet je personage naar Amsterdam, zet ‘m dan niet op de tgv naar Parijs. Dat kan een leuk uitstapje opleveren in een roman, maar in een kortverhaal heb je daar geen tijd voor.’ …Vroeger begon ik die uitleg met richting kiezen. Dat doe ik tegenwoordig niet meer. Richting komt me de strot uit. Kijk maar eens naar onderstaande draken die ik deze week verzamelde….. …Rita nam een glas uit de kast en liep richting frigo. …Sven knipoogde richting mij, zijn ogen werden groot als karbonkels. …Nadat André het lijk had begraven, repte hij zich richting badkamer en nam een douche. Serieus, een mens zou voor minder de moed verliezen! Wat is er in godsnaam mis met het woordje ‘naar’? Niets toch?  En ja, richting (eigenlijk een zelfstandig naamwoord) mag als voorzetsel gebruikt worden. Het is dan een verkorte vorm van in de richting van. Bijvoorbeeld:  …Piet vertrok richting station, maar kwam er nooit aan. …Na het ontbijt namen we de bus richting Madrid. …Elise nam de Steenweg richting Aalst. Hoe ze een kwartier later op het kerkhof van Dendermonde belandde, zal voor altijd een raadsel…

Lees verder...