Dali in Sint-Niklaaskerk… ABSOLUUT TE MIJDEN!!!

Tureluurster/ december 19, 2021/ Schrijven en ik/ 2 commentaren

Uit het Nieuwsblad van 17 december: “De Sint-Niklaaskerk leent zich het volgende half jaar als een perfect decor voor de wereld van Dali. Een show met videoprojecties, muziek en tekst neemt je mee naar het Catalonië waar Dali zijn stijl ontwikkelde. Een ticket kost 2 euro.” Noem mij gerust een cultuurbarbaar, maar er zijn wel 100 schilders die me meer aanspreken dan Dali. Precies daarom trok ik naar de Sint-Niklaaskerk – om mijn blik te verruimen. Een bredere blik voor 2 euro, dat is een koopje, nietwaar? De miserie begon al bij de balie. Of we tickets hadden? …Nee,’ ik leg een briefje van 5 op de desk. …Het meisje kijkt me aan alsof ik uit het Stenen Tijdperk ben ontsnapt. ‘We doen hier niet aan cash.’ …Mijn lief haalt zijn bankkaart boven. ‘Dit klopt niet,’ zegt hij. ‘Hier op het schermpje staat 29.’ Hij keert zich naar mij. ‘In de krant was het 2 (x 2 = 4).’ …Het meisje fluistert iets tegen haar collega. Ze lachen. ‘2 euro korting voor Gentenaars,’ zegt ze. ‘Dát stond er.’ …Twee fucking dino’s, lees ik in haar ogen. ‘Kom,’ zeg ik, ‘we gaan.’    Mijn…

Lees verder...

Een nieuw-nieuw jaar…

Tureluurster/ december 18, 2021/ Het citaat van de maand/ 6 commentaren

Staan we met onze rug tegen de muur, zoals velen zeggen? Nee, ik wil niet doemdenkend zijn. Wat ik geloof? Binnen de perken zijn de mogelijkheden even onbeperkt als daarbuiten.                               (Woorden van Jules Deelder, waaraan ik niets kan verbeteren.)   Maak er een onbeperkt, en prachtig vrij 2022 van!  

Lees verder...

Door de grond zakken…

Tureluurster/ november 17, 2021/ Geen categorie/ 9 commentaren

Uitbuiting… Er gaat geen dag voorbij of je leest er iets over in de krant. Deliveroobezorgers, pakjeskoeriers, mensen met een flexi-job, zichzelf respecterende groentekwekers,  en – ja, natuurlijk – de arme kindjes, vrouwen en mannen in verre overzeese gebieden die onze 2 europroducten in elkaar moeten flansen. …Allemaal worden ze uitgebuit – ter ere van onze economische groei die absoluut niet mag stagneren. Een uitdrukking waar ik tegenwoordig fysiek slecht van word. Nog slechter dan van de tegenstrijdige berichtgeving omtrent Covid-19. Zonet ontdekte ik een nieuwe categorie van verschoppelingen: de broodschrijvers. Op een jobsite voor freelancers vond ik volgende advertentie: Voor diverse Vlaamse blogs op zoek naar Vlaamse schrijvers. Vergoeding 3ct per woord. Veel werk beschikbaar.   De naam van de aanbieder stond er niet bij, maar wie het ook is… hij of zij mag – wat mij betreft – door de grond zakken van schaamte en stikken in de modder. …En ja, de meeste niet beroemde, niet beruchte, niet esthetisch presentabele schrijvers verdienen  minder. Of niets. Maar… zij mogen hun goesting doen: verdwalen in mooie werelden, jongleren met woorden, verliefd worden op hun protagonisten, antagonisten om zeep helpen… …Het leven van…

Lees verder...

Slaptjips … een stukje Cecilia Onderstebo voor het slapengaan…

Tureluurster/ november 8, 2021/ Geen categorie/ 0 commentaren

Slaptjips? …Geen idee? …Gewoon Afrikaans voor friet. …Schitterend toch? Mocht een goede geest in een fles één wens in vervulling willen laten gaan, dan koos ik voor  allestaligheid. Zesduizend negenhonderd talen verstaan en spreken. Zesduizend negenhonderd culturen die open gaan. De hemel op aarde! …Helaas, ik heb geen goede geest in een fles. In mijn drankkast huizen enkel geesten die woorden en geheugens vermorzelen. Wil ik een extra taal in mijn hoofd proppen, dan moet ik die flessen in de kast laten, en veel oefenen. …Normale mensen storten zich doorgaans op  ‘nuttige talen’. De taal die mij het meest fascineert, is Afrikaans. Taal voor tijdreizigers. …Wij – Nederlandstaligen – zijn al jaren bezig met verdoezelen. Van ouwemannenhuis naar woonzorgcentrum, van gehandicapte naar minder mobiele, van (doordeweekse) hetero naar Cis-man. En dan wil ik het (bewust) niet hebben over woorden die migranten benoemen. In het Afrikaans houden ze zich daar niet mee bezig.  Een woonzorgcentrum is een aftreeoord,  een gehandicapte is een gestremde, een hetero blijft hetero. Honderd procent echt en eerlijk. … Het Afrikaans kent ook geen verleden tijd (behalve voor sommige hulpwerkwoorden). Alles in het ‘nu’? Tegelijkertijd Alleluja! en Help! Toch……

Lees verder...

Een probeersel… het is te zeggen: iets wat men tegenwoordig een podcast noemt…

Tureluurster/ november 6, 2021/ Geen categorie/ 6 commentaren

Ik ben niet technisch aangelegd. Om eerlijk te zijn: ik heb twee linkerhanden. Ik kan goed tikken en goed schilderen. Excuseer: verven. Daar houdt het mee op. …Tegenwoordig worden we overspoeld met podcasts. Het duurde een poosje voor ik door had dat dit eigenlijk een dure naam was voor wat men vroeger een ‘bandopname’ noemde of – in luxe omstandigheden – een luisterspel. …Aan een luisterspel – met effecten – (wat ik eigenlijk de max vind!) ga ik me niet wagen (daarvoor is mijn linkshandigheid te groot), maar een bandopname ligt wel in mijn mogelijkheden, denk ik. Bij deze presenteer ik jullie dus de eerste pagina’s van ‘Mijn zoon, mijn monster’ – zelf ingelezen, in de hoop degenen die niet kooplustig waren, over de streep te trekken. Mijn stem is nog een jaar of vijfentwintig te jong, maar dat komt vanzelf goed – ergens in de jaren veertig. Ja, het zijn barre tijden voor niet beroemde, niet beruchte, niet esthetisch presentabele schrijvers. Die worden meer dan ooit doodgezwegen, waardoor de verkoop van hun boeken keldert en ze moeten overleven op pasta zonder saus of sla zonder mayonaise. …Soit, goed voor mijn cholesterol.…

Lees verder...