De nachtmerrie van iedere schrijver: writer’s block

Tureluurster/ november 20, 2019/ Geen categorie/ 0 commentaren

Writer’s block… …‘Normale’ mensen (lees: mensen die niet schrijven) doen het af als iets voor kneusjes, als iets voor lammelingen, als een uitvlucht. …‘Ooit gehoord van een geblokkeerde beenhouwer, bakker of bouwvakker?’ vroeg een van mijn vage kennissen (nu nog vager dan weleer!) onlangs? ‘Nee, toch? Die mensen staan met hun voeten op de grond. Werken ze niet, dan hebben ze geen inkomen. Dus spoelen ze eventuele blokkades…’ Hij sprak het woord uit als was het een vieze ziekte. ‘… weg met een straffe koffie of een Duvel.’ …Ik had kunnen beginnen over burn-out (de koning van de blokkades) of over het hoge zelfmoordpercentage bij kleine zelfstandigen, maar ik had er geen zin in. Domheid laat zich niet bestrijden. Writer’s block… het bestaat wel degelijk. Net als painter’s block, sculptor’s block en performer’s block. Mensen die het moeten hebben van hun creativiteit lopen soms vast, zo simpel is dat. … Waarom? Soms omdat hun hoofd vol zit met andere besognes: ouders met een kwakkelende gezondheid, een kind met kanker, een partner die scheef gaat… Moeilijk om verhalen te verzinnen als je zelf opgevreten wordt door een verhaal! …Soms omdat ze – echt…

Lees verder...

Dood met signatuur

Tureluurster/ november 13, 2019/ Schrijven en ik/ 6 commentaren

‘Kijk!’ Ze duwt me een boek onder de neus. De nieuwste hype van een schrijver met sterren, een schrijver met allure. …‘Wauw’, zeg ik. ‘Meen je het? Ga je eindelijk beginnen lezen?’ …Ze lacht. ‘Ben je gek? Dat is toch niets voor mij! Zie je mij al aan een tafel zitten met zo’n leesbril op mijn neus?’ Ze klapt het boek open. ‘Kijk dan! Niet te geloven, hé? Dit is een topdag, echt waar!’ Haar neusgaten gapen van spanning, haar bleek gepoederde wangen vertonen een blosje. ‘Zie je het? Speciaal voor mij! En dat lachje van hem…’ Haar ogen worden wazig. …Lachje? Ik zie iets over het hoofd, zoveel is duidelijk, maar wat? Mijn ogen glijden over de titelpagina. Dan zie ik het. “Voor Greta”, met daaronder een handtekening. ‘Wauw’, zeg ik weer. Wat kan ik anders? …Ze is al weg, klampt een andere bekende aan. ‘Kijk!’ hoor ik haar zeggen. ‘Niet te geloven, hé?’ Van tafel naar tafel gaat ze. ‘Kijk! Kijk! Kijk!’ Ze geeft licht van pure verrukking. Even later zie ik haar weg trippelen op haar tien centimeter hoge hakken. Daarboven een mantelpakje van Armani, een duur kapsel, nog…

Lees verder...

Het citaat van de maand

Tureluurster/ november 4, 2019/ Het citaat van de maand/ 4 commentaren

Een goede schrijver onderscheidt zich niet zozeer door wat hij publiceert, maar door wat hij in de prullenmand gooit. Gabriel García Márquez (1927 – 2014) Ook wie zijn boeken niet las, kent zijn naam en minstens twee van zijn titels. Honderd jaar eenzaamheid en Liefde in tijden van cholera. …Márquez (Nobelprijswinnaar 1982) is een icoon. …Hij werd gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van het magisch realisme, hoewel zijn schrijfstijl daar niet helemaal valt in te passen. Naar mijn gevoel was hij vooral Zuid-Amerikaan! Of de wereld ginder fundamenteel verschilt van de onze, weet ik niet, maar dat Zuid-Amerikanen anders (meer) zien, horen en voelen dan wij hier in Europa, daar lijkt me geen twijfel over te bestaan. Kafka’s Gedaanteverwisseling zette Márquez aan het schrijven en hij is er niet meer mee gestopt tot hij dement werd. Hij was een verteller pur sang. Een man om in ere te houden!

Lees verder...