“Dardennen”

Tureluurster/ juli 23, 2020/ Geen categorie, Schrijven en ik/ 10 commentaren

Tijdens de schrijfweek in Rochefort leek het leven weer eventjes normaal – ‘oud normaal’! Er werd niet geknuffeld deze keer. Dat viel op. Ze houden van elkaar, ‘mijn’ schrijvers, en daar horen doorgaans knuffels bij. Dit jaar moesten ze het hebben van ‘ogenspel’ en ‘mimische acrobatie’, wat heel beklijvende momenten opleverde. …We gebruikten meer zeep. Ook dat viel op. Nooit eerder een zeep-dispenser zo hard zien werken. …En… We leefden verwonderlijk veel buiten, ook als het miezelde. Computers houden niet van miezel, maar gelukkig hadden we partytentjes. Anti-miezel-bouwsels… Voor de rest ging alles zijn oude, vertrouwde gangetje: schrijven, lezen en brainstormen, een massa intrigerende teksten, lekker eten en drinken – aperootjes, digestiefjes en alles daartussenin – af en toe een wandeling, en ongelooflijk veel zwans en slappe lach. …Zeg nu zelf, wat is er zaliger dan zo’n slap makende  tranenlach die alle tristesse en ongenoegen uit je lijf perst en je achterlaat als een blij veulen? Niets toch? Het was mijn eerste live cursus sinds Corona het leven overnam, en … het was een topper! …Een topper die – niettegenstaande veel nabijheid –  GEEN besmettingen opleverde. (dit ter info van de doemdenkers!) …Een…

Lees verder...

Paradise lost!

Tureluurster/ juli 9, 2020/ Geen categorie/ 4 commentaren

Er is geen uitdrukking waar ik meer de pest aan heb dan aan Het Nieuwe Normaal. … Mijn maag krimpt als ik het zwart op wit zie staan, mijn hart bonkt als ik het van de lippen van een nieuwslezer hoor rollen. … Ik ervaar die woorden als een regelrechte bedreiging, als de kier in de poort naar de hel. Een hel van kille afstandelijkheid, bevolkt door neuroten met kapot gewassen handen, en met gezichten die enkel nog bestaan uit ogen en wenkbrauwen. … Of vindt u het normaal dat mensen achteruitdeinzen als ze u zien naderen, dat ontsmettingsmiddel lustiger stroomt dan bier, dat grootouders hun kleinkinderen niet meer op schoot durven te nemen, en dat de meesten onder ons zich er nu al bij neerleggen dat er in het najaar een nieuwe lockdown komt – zonder eindejaarsfeesten? … Wel, ik niet! ‘Ach,’ zei de meneer waarmee ik gisteren aan de praat raakte bij de bushalte. ‘Ik zit er niet mee. Ik heb een ruim huis met een kanjer van een tuin. Ik maak mijn eigen paradijs.’ …Sukkelaar, dacht ik, want ik had net een brief gekregen uit Houtbaai, een slaperig dorpje…

Lees verder...