Juni liet zich van de allerbeste kant zien: heldere hemel, volop zon, een zwoel briesje. Geen weer om de hele dag voor de pc te zitten. Ik sprong op mijn fiets en reed naar ’t stad, om mezelf te laten verdwalen.… Lees verder
Celeste bleef komen. We hadden het nooit meer over seks of kinderen, we hadden het evenmin over schrijven. We dronken geen druppel alcohol. Ik deed wat ze me had gevraagd: ik leerde haar ‘leven’. Tegen mijn verwachtingen in, lukte dat wonderwel.… Lees verder
De week erna arriveerde Celeste een half uur te laat. Ze zag er gespannen uit, had donkere kringen onder haar ogen. ‘Wat scheelt er?’ vroeg ik.
… Ze zette de dampkap aan, plofte neer op een stoel. ‘Lastig. Ik wou mijn voorraad niet helemaal opdrinken, maar nu …’ Ze sprong op, liep twee keer rond de tafel, ging weer zitten.… Lees verder
De volgende stap was voorspelbaar: een camera in de slaapkamer.
… Celeste zuchtte. ‘Toen klapte ik dicht. Zo’n alziend oog … ik verkrampte gewoon.’
Het lot kwam haar te hulp. Op een feestje bij vrienden rookte ze voor het eerst een jointje.… Lees verder
De keer erop had Celeste een bidon gedestilleerd water mee.
… ‘Kom je strijken?’ vroeg ik.
… ‘Nee, hoor. Ze gaf het water aan de planten, nam de twee flessen wodka die klaarstonden op de keukentafel, en goot die over in de lege bidon.… Lees verder