Cecilia in de brievenbus – ik Ondersteboven

Tureluurster/ oktober 15, 2019/ Schrijven en ik/ 3 commentaren

Onze facteur van vroeger was, wat men noemt, een curieuzeneus. Alle enveloppen werden aan een grondige inspectie onderworpen, alle postkaarten werden gelezen. …Hij kwam daar openlijk voor uit. ‘Hebt ge soms een nieuw lief? Zoveel brieven uit Antwerpen, dat is toch niet normaal!’ of ‘Uw kennissenkring gaat veel op reis, hé madam!’ …Het was moeilijk iets verborgen te houden in die tijd. …Vaak was dat lastig, soms was het prachtig. Het allereerste exemplaar van mijn allereerste boek kwam hij persoonlijk afgeven – met een gratis handkus erbij. Zeg nu zelf…  Ik voelde dan ook een lichte steek van heimwee toen de postbode me deze morgen – zonder boe of ba – een pakketje van mijn uitgever in de handen drukte. Met een norse grom erbij, want pakketjes afgeven kost tijd ‘en die hebben we altijd te kort, madam!’ …Het kon de vreugde niet dempen. …Cecilia Ondersteboven.is uit mijn hoofd (via een omweg van meer dan twee jaar) in een boek gesprongen, en dat boek is prachtig! Ik heb het niet over het verhaal, dáárover moet de lezer beslissen, maar de tekeningen, de vorm, de kleuren… simpelweg oogstrelend!  Dus … maak alvast een…

Lees verder...

Vrouw zonder hoed

Tureluurster/ september 25, 2019/ Schrijven en ik/ 2 commentaren

‘Jij ziet enkel wat je wíl zien’, zeggen ze vaak tegen mij.
…Klopt. Zelfbescherming heet dat.
…Horen wat ik wíl horen, is iets moeilijker. Daarom ga ik zo graag naar het buitenland.
…Het meeste buitenlands versta ik niet al te best. Ik pik hier en daar wat woorden op en fabriceer er mijn eigen verhaal mee – dat altijd gelukkig eindigt. Mijn buitenlandtechniek, noem ik dat.

Lees verder...

Fladderen en zweven…

Tureluurster/ augustus 14, 2019/ Schrijven en ik/ 12 commentaren

Tot nog toe zag ik bij het woord muze altijd een vrouw in een witte draperie: een soort van geest, die fladderde van kunstenaar naar kunstenaar.
…Het was dan ook even schrikken toen ik vorige week zélf tot muze werd bevorderd.
…Fladderen met niet meer aan mijn lijf dan oude vitrage… ik kon me er niets bij voorstellen. 

Lees verder...