Ja, dit is “the place to be”…

Tureluurster/ februari 23, 2022/ Schrijven en ik/ 8 commentaren

Josée is verdwenen! ..Het bericht vliegt over en weer tussen de huizen. ..Josée staat voor zonnerimpeltjes, voor dagelijks op-en-neer-gaande rolluiken, en voor een krantenmarathon onder een wolk van sigarettenrook. …Nu puilt de brievenbus uit, zijn de rolluiken verstard, en verschuilt de zon zich achter wolken. …Alarm!!!!!!!!!!!!!!! Dat is het fijne van een kleine straat, van een mensenstraat. Binnen de kortste keren staat iedereen buiten te palaveren. Stoer in hemdsmouwen of met een kamerjas over de gewone laagjes. …Wie zag haar? …Wie zag haar niet? …Hoorden we haar? …Eén iemand heeft het nummer van haar zoon. We bellen hem, krijgen geen gehoor. Ook niet na tien pogingen. …Wie zag José? …Wie zag haar niet? …Hoorden we haar? Nee, we zagen en hoorden niets. De brievenbus blijft akelig vol, de telefoon van de zoon akelig stil. De meest griezelige veronderstellingen doen de ronde, en ineens blijkt de lucht rondom ons anders te ruiken. Viezer. Doodser. …Dat is het moment waarop ik 101 bel. Met de nodige twijfels. Als ik vals alarm geef, draai ik dan op voor de kosten? Een kleingeestige gedachte, ik weet het… Nog geen tien minuten later wemelt ons straatje van…

Lees verder...