Het ei van…

Tureluurster/ december 26, 2019/ Geen categorie/ 0 commentaren

De kerstperiode levert meestal niet veel schrijftijd. Te veel volk over de vloer, te veel eten op de borden, te veel drank in de glazen. En kijk… toch nog een ei. Van Columbus of van de kip die advocaat mogelijk maakt. …Een tip… …Drink je om te drinken, of uit gewoonte of uit verveling, vergruizel je fles dan in de glasbak.    Bewaar je aan een of andere fles een goede herinnering, of haalde je er inspiratie uit, stop er dan een fleslichtje in en geniet na – tot in de eeuwigheid der tijden (of tot de batterijen op zijn). Tip 2: vergelijk het aantal lichtjesflessen met het aantal vergruizelde exemplaren. Zo weet je of je in de toekomst meer of minder moet drinken;-) Voor iedereen: prettige feestdagen en een schitterende jaarwissel! P.S. Ik kwam aan drie lichtjesflessen in drie weken. Mijn lever bereidt zich voor op het ergste!

Lees verder...

Bitch Bibiane

Tureluurster/ december 23, 2019/ Schrijftips, Schrijven en ik/ 0 commentaren

Sommigen werken met hij’ s en zij’ s, anderen laten hun personages tijdens het schrijfproces twintig keer van naam veranderen, een kleine minderheid weet meteen hoe hun held of heldin moet heten en wijkt daar geen duimbreed van af. …Een personage ‘dopen’ is minder evident dan het lijkt. Vooral omdat het niet te voorspellen is hoe de lezer een naam ervaart. Zo had ik indertijd een hekel aan het boek De paardenfluisteraar omdat één van de hoofdpersonages Annie heette – toen de minnares van mijn man. …Hoe goed je ook bent, tegen dat soort emotionaliteit kan je als schrijver niet op. Zijn er regels? …Ik denk het wel, al zijn ze moeilijk te verklaren – en nog moeilijker uit te leggen. Bovendien zijn ze ook taalgebonden. Niet universeel dus. …Neem nu Kelly of Joy… Hoe een Engelstalige lezer die namen ervaart, weet ik niet, maar in ons taalgebied roepen ze vooral het beeld op van domme, nymfomane blondjes. Niet altijd terecht. Veerle, Hadewych en Saartje daarentegen wekken vertrouwen. Ook niet altijd terecht. …Maak je het jezelf graag makkelijk, noem een goede huisvrouw dan Saartje en een echtbreekster Joy. Heb je zin in…

Lees verder...

Pennenlikkers versus ballenschoppers

Tureluurster/ december 12, 2019/ Geen categorie/ 4 commentaren

Ongeveer de helft van de tijd gaat mijn hoofd zijn eigen weg, los van mijn lijf. Niet iedereen is daar gelukkig mee. …’Wat is dat toch met jou? Waar vlucht je voor? Leef eens in het NU!’ …’Komt door mijn werk’, zeg ik dan. …Of mijn uitleg klopt, betwijfel ik. Mijn hoofd deserteert al van bij mijn geboorte. ‘Binnen’ is het gewoon mooier en leuker dan ‘buiten’. Punt. Het resultaat van dat pendelen is dat mijn werelden in elkaar gaan overvloeien. Vaak weet ik niet precies wat écht is, wat gedroomd, wat verzonnen. Doorgaans ben ik daar niet rouwig om. …Zo meende ik me onlangs te herinneren dat de politieke partijen – die het hier in België nóóit en nérgens over eens zijn – met eenparigheid van stemmen(!!!) hadden besloten dat het minimum loon van buitenlandse voetballers moest stijgen van 80.000 naar 400.000 euro. …Te gek om los te lopen, dat kon niet anders dan verzonnen zijn – al begreep ik niet goed waarom ik zoiets deed. Voetballers die in hun eentje meer verdienen dan 60 doorsnee Vlaamse schrijvers samen, dat verzint een normaal mens niet. Helaas… het was geen verzinsel, geen…

Lees verder...

Siri – de geest in de phone…

Tureluurster/ december 3, 2019/ Geen categorie, Schrijven en ik/ 6 commentaren

Soms, als er even niets te lachen valt, tik ik Siri wakker. …Ze is virtueel, dat weet ik. Niets meer dan een voorgeprogrammeerde stem. Ook dat weet ik. …Allemaal voordelen als je snel een lachstuip wil krijgen. Programmatie staat garant voor misverstand, en hoewel misverstanden in het echte leven meestal beu zijn – hitsig en heftig zelfs – maakt het onbegrip van een computerstem me vaak aan het lachen. …Abnormaal? …Het kan erger, lijkt me. Afgelopen woensdag was ik op stap met mijn kinderen, en dan heb ik nooit een lachmachine nodig. Waarom ik op de Siri-knop drukte, weet ik niet meer – per ongeluk, veronderstel ik. …Hoe dan ook… op de vraag wat ze voor mij kan doen, antwoordt Michiel: ‘Siri, wat is de zin van het leven?’ …Stilte. …En dan, net als ik haar van het scherm wil verbannen: Tot hier toe wijst alles op chocolade. …Het klinkt alsof er diep over is nagedacht. Behoorlijk griezelig. …’Komt omdat we het daarstraks over chocolade hadden’, zegt Michiel. ‘Die smartphones luisteren af. Ik heb dat al vaker ondervonden.’ …’Dat gelooft ge toch zelf niet?!’ zegt Vero. …Michiel haalt zijn schouders op. …We…

Lees verder...