Simoniseren

Tureluurster/ juli 3, 2019/ Wist u .../ 2 commentaren

Sinds 2007 mogen de dames ongegeneerd ‘sonjabakkeren’. In de voetbalwereld wordt er ‘gezlatanerd’ en schiet men naar hartenlust ‘panenka’s’.
…In mijn achterafstraatje heeft men een andere zaterdagse hobby, daar wordt er ‘s zaterdags gesimoniseerd.

Lees verder...

Waarom ze in het neolithicum geen boeken lazen

Tureluurster/ mei 12, 2019/ Wist u .../ 0 commentaren

Simpel, denkt u. Er bestond nog geen papier, en het schrift moest ongetwijfeld ook nog uitgevonden worden.    Ja en nee. Papier was er inderdaad niet. Papyrus evenmin. Maar … wees serieus, als ze  het wiel konden uitvinden (wat ze deden), dan hadden ze ook wel een ‘schriftdrager’ kunnen verzinnen die iets hanteerbaarder was dan een rotswand.   Ze zagen er – denk ik – het nut niet van in. Het schrift van toen – ja, ja, het bestond! – leek immers in niets op hetgeen we nu kennen. De basis ervan werd gelegd in de periode van de grottekeningen, daaruit evolueerde een schriftuur van tekens en symbolen. Pictionary avant la lettre! En dan? –  hoor ik u denken. Letters of symbolen, wat maakt het uit? ;;;Tja … …Het probleem was dat iedereen die iets wilde schrijven/tekenen zelf zijn symbolen mocht verzinnen. Wie geen tekst en uitleg kreeg van de schrijver/tekenaar, verstond er geen jota van. Een ‘schriftdager’ had dus enkel zin als je er de schrijver bij geserveerd kreeg. De Mesopotamiërs en de Egyptenaren brachten daar verandering in. Met hun spijkerschrift en hun hiëroglyfen legden zij taal aan banden. …Had je…

Lees verder...

Waarom ik doe wat ik doe … een pleidooi voor fictie!

Tureluurster/ mei 9, 2019/ Schrijftips, Wist u .../ 6 commentaren

‘Wat voor werk doe je?’ Het is zowat de eerste vraag bij elke kennismaking. …‘Schrijven,’ zeg ik dan, ‘en schrijfles geven?’ …De reacties gaan van ‘oh’, over ‘klinkt leuk’, tot ‘is dat een beroep?’ Onverdeeld positief zijn ze zelden. Vervolgens wendt men zich snel tot iemand met een normaal beroep, een boekhouder bijvoorbeeld. Boekhouden schijnt nuttig te zijn, en nuttigheid, daar houden mensen van. Na een paar glazen keert men terug bij mij. Moediger, vrij van schaamte. ‘Zou jij ook niet liever iets nuttigs doen?’ …Die vraag kreeg ik zo vaak geserveerd dat ik me uiteindelijk zélf ging afvragen waarom ik doe wat ik doe. Tot ik afgelopen weekend ‘het verhaal van de pop’ las – van Auster. …Geen schijn van kans dat ik me nog ooit nutteloos zal voelen. Dank je wel, Auster! Dank je wel, Kafka! Oké. Het verhaal. Het verhaal van de pop … Kafka verkeert in zijn laatste levensjaar en hij is verliefd geworden op Dora Dymant, een meisje van negentien of twintig dat weggelopen is van haar chassidische Poolse familie en nu in Berlijn woont. Hij is tweemaal zo oud als zij, maar zij is degene die hem…

Lees verder...