Als puber was mijn dochter gespecialiseerd in ‘spoorloos zijn’. Ze verloor constant de tijd uit het oog, miste trein of bus, reed haar fietsbanden lek of bleef doodleuk eten bij vrienden terwijl ze thuis aan tafel werd verwacht. Haar puberteit viel samen met de glorieperiode van Dutroux.… Lees verder
Dat belletje was niet mijn slimste zet. Iemand uit zijn slaap halen, is om miserie vragen. Dat weet iedereen. Een confrontatie aangaan met een kwaaie kop is ook niet verstandig. Ook dat weet iedereen. Helaas, met twee druppels in mijn lijf, en het bericht van de anonieme vuilaard in mijn achterhoofd, was mijn verstand ver te zoeken.… Lees verder
Naar mijn gevoel duurde het eindeloos voor het trillen stopte, maar eigenlijk viel het nogal mee. Toen mijn organen weer deden wat ze moesten doen, was het nog geen twintig voor vier. Ik kieperde de wijn in de gootsteen en trakteerde mezelf op een ‘druppel’.… Lees verder