Geen mogen zonder moeten – 1

Tureluurster/ september 29, 2026/ Geen categorie/ 4 commentaren

Vóór Corona was ik best tevreden met alles wat rook naar ambtenarij. Stapte je een politiebureau binnen, dan werd je geholpen. De dienstencentra werkten naar behoren, zonder afspraak. Stuurde je een mail naar een stadsdienst, dan kreeg je antwoord. Dat is nu wel even anders. Corona luidde het tijdperk in van verminderde dienstverlening, net zoals de Euro het tijdperk van stijgende prijzen in gang schopte.
… Vóór Corona kon het zelfs gebeuren dat je door een of andere officiële dienst werd uitgenodigd. Meestal – vooral als het verzoek van de afdeling Belastingen kwam – betekende het niet veel goeds, maar de ambtenaren van toen waren in elk geval niet bang om een persoonlijke confrontatie aan te gaan.

Januari 2018 kreeg ik een telefoontje van de dienst Pensioenen. Of ik zo vriendelijk wilde zijn om hen de week erna met een bezoekje te vereren? Ja, echt waar, zo zei die mens dat!
… Precies zeven dagen later zat ik voor meneer Van Den Brande, een kleine, magere man met scherpe trekken, en zo kaal als een biljartbal. Hij bood me een kop koffie aan, opende een dossiermap. Of ik me ervan bewust was, vroeg hij, dat ik op 1 juni met pensioen mocht?
… Ik kwam compleet uit de lucht vallen. ‘Daar ben ik toch nog te jong voor.’
… ‘U bent vroeg begonnen met werken,’ zei hij. ‘Er staan 42 dienstjaren op uw teller.’
… ‘Laat maar zitten, ik werk graag,’ zei ik. Dat was de zuivere waarheid. Sinds ik lesgaf, had geen enkele dag aangevoeld als werkdag. Ik amuseerde me. Punt.
… Hij fronste. ‘U weet dat ze het pensioenstelsel gaan hervormen?’
… ‘Nee.’
… ‘Als u nu niet met pensioen gaat, is het mogelijk dat u moet doorwerken tot uw 67^ste.’
… ‘Maakt niet uit.’
… De fronsen werden dieper.
… ‘Ik weet niet wat ik moet gaan doen als ik niet meer werk,’ verduidelijkte ik.
… ‘Tja …’ Hij keek naar mij alsof ik een marsvrouwtje was. ‘Genieten van het leven misschien?’ Hij moet aan mijn gezicht gezien hebben dat dit het foute antwoord was. ‘Of…’ Zijn blik klaarde op. ‘U bent ook zelfstandige in bijberoep,’ zie ik. ‘Misschien kan u die activiteit een beetje uitbreiden? U mag onbelast tot 5000 euro per jaar bijverdienen.’ Toen stak hij van wal en somde alle voor- en nadelen op. Voor zo’n klein mannetje had hij behoorlijk veel overtuigingskracht.

Kort samengevat: 1 juni 2018 ging ik met pensioen, op 2 juni stortte ik me op mijn bijberoep. En daar zou ik mee doorgaan, hield ik me zelf voor, tot mijn honderdste.

(wordt vervolgd)

(de foto is gemaakt door AI)