Levenstrein 36
Dennenland 1974, ik zou er zes afleveringen (of meer) aan kunnen wijden, wat niet de bedoeling is. Laat het er mij op houden dat ik terecht kwam in ‘onbekend gebied’ en dat ik kennis maakte met mensen die ik me met geen mogelijkheid had kunnen voorstellen. Ik was braaf opgevoed, nietwaar?
Ik begon op een zondag, zou er werken van tien tot acht, zodat ik de trein naar Gent nog kon halen. De week ervoor had ik ‘mijn huiswerk’ gemaakt. Ik had geoefend op ‘serveren met lepel en vork’. De bijgerechten (meestal sla en frietjes) werden immers in kommetjes opgediend, en het was de bedoeling dat ik de inhoud zonder smossen op het bord van de klant kreeg. Ik had ook de menukaart en de prijslijst vanbuiten geleerd en was nog eens speciaal naar ginder gebrommerd om de kok uit te horen. Tomate crevette kende ik, maar van steak Stroganoff, Provencale of Archeduc had ik nooit gehoord. Wat Irish Coffee was, wist ik evenmin.
… De kok (Albert) maakte me met de glimlach wegwijs. ‘Gij pakt het aan als een examen,’ zei hij. En ja, dat deed ik.
Op het einde van mijn eerste dag was ik doodmoe, maar heel content. Fijne collega’s, goed verdiend, geen flaters. Een beetje traag misschien, nog wat verlegen ook. Dat zou snel slijten. Mijn grootste troef was mijn geheugen. Zelfs als ik een grote tafel moest bedienen, wist ik perfect wie wat had besteld, en ik rekende sneller dan de kassa. Ik hoefde daar niets speciaals voor te doen, het ging vanzelf. ‘Gij hebt verdomme hersenen,’ zei Bernard bij het afrekenen. ‘Komt dat tegen!’ Ook dat zag ik als een compliment😉
… Toen ik mijn brommer wilde starten, hield Bernards vrouw (Maria) me tegen. Of ik de week erna zaterdag én zondag kon komen. Dat wilde zeggen dat ik geslaagd was. Ik sprong een gat in de lucht.
Het was bijna middernacht toen ik zondagavond in mijn konijnenpijp arriveerde, en de eerste les op maandag startte om halfnegen. Een regeling die ik toen moordend vond, maar waar ik de volgende maanden aan zou wennen.
(foto uit eigen archief. Een snapshot. Ik aan het werk op het terras van Dennenland. Wie de foto nam, weet ik niet meer)