Levenstrein 28

Tureluurster/ april 7, 2026/ Geen categorie/ 2 commentaren

In 1971 opent Disney World in Florida de deuren, komt Stanley Kubrick’s A clockwork Orange in de bioscopen en kent België de grootste en gewelddadigste boerenbetoging ooit. Meer dan 100.000 landbouwers komen op 23 maart samen in Brussel om er te demonstreren tegen het Mansholtplan. Er wordt nog maanden over nagepraat.

Voor mij was ‘71 vooral een jaar van ‘eerste en laatste keren’. Zo gaat dat met meisjes van zestien, nietwaar?
… Ik ging voor het eerst naar de bioscoop. Parklaan Sint-Niklaas, ergens in de zomer, met de VKSJ. De inhoud van de film herinner ik me niet meer, de titel wel: Met de engelen krijgt men last. Ik zocht ‘m op internet, heb ‘m niet gevonden. Fameus zal hij dus niet geweest zijn.
… Een paar maanden later mocht ik voorwaar nog eens naar de film, samen met ons ma. In de Ankerstraat, denk ik – al ben ik daar niet zeker van. Naar mourir d’aimer, met Annie Girardot. Over de verboden liefde tussen een lerares en haar leerling. Veel later vertelde ze dat ze die film absoluut wilde zien, maar dat ze niet alleen durfde te gaan. Vandaar dat ik in de prijzen viel😉

Na Marijke stapte ook Mariëlla over naar de handelsafdeling; ik kreeg een nieuwe vriendin, Annemie. Dankzij haar raakte ik aan mijn eerste ver-van-huis vakantiejob en aan mijn eerste ver-van-huis ervaring: ik werkte (samen met haar) een maand als manusje-van-alles in een vakantiehuis voor tieners. Aan zee. In Knokke-Heist.
… Ik weet niet of er toen al arbeidsinspectie bestond, maar de praktijken van mevrouw De Cat, de eigenares, waren zeker niet koosjer. We begonnen om zeven uur met de voorbereidingen van het ontbijt. Daarna moesten we slaapkamers, eetzaal en ontspanningsruimte kuisen, om vervolgens mee te helpen met het middagmaal – zowel de voorbereidingen, het opdienen als de afwas. Was dat allemaal achter de rug, dan waren we vrij tot de voorbereidingen voor het avondeten begonnen – tenzij er frieten op het menu stonden. In dat geval moesten we de zwarte stukjes (pitjes noemden ze dat daar) uit de patatten peuteren. We waren zelden klaar voor acht uur ’s avonds. Slavenarbeid dus.

En toch … toch vond ik het super. Dat vrije uurtje in de namiddag, daar deed ik het voor. In bikini (daar had ik intussen het gewicht voor) naar het strand en daar een boekje lezen. Zoals de rijke jeugd. ’s Avonds na het werk iets gaan drinken op een terrasje, lonken naar de jongens …  Ik vond het helemaal de max.
… En dan was er ook nog het loon. Ik verdiende 100 BF per dag (2.5€). Die maand leverde me dus 3.100 BF op (iets van een 77€). In die tijd was dat een klein fortuintje voor een tiener.

(foto uit het archief van Etienne Van Puyvelde – mijn vader en grootvader in lang vervlogen tijden)