Levenstrein 25

Tureluurster/ maart 30, 2026/ Geen categorie/ 2 commentaren

In 1970 stierven Janis Joplin en Jimi Hendrix (allebei 27), Merckx won voor het tweede jaar op rij de Tour de France en bij ons luidde de eerste grondwetsherziening de omvorming in van België tot een federale staat. Ik denk niet dat ik één van die zaken besefte op het moment dat ze zich voordeden. In mijn hoofd was er slechts plaats voor één ding: me and myself. Het is een verwijt dat de hedendaagse jeugd vaak toegeschoven krijgt, maar waren wij in onze tijd zoveel beter? Ik in elk geval niet!
.. Ik besloot dat ik iemand anders wilde worden. Iemand zonder krullen, met een goed figuur en met de goeie kleren. Kwam het door die fameuze foto van the beauty and the beast? Kwam het omdat steeds meer meisjes van mijn leeftijd een vriendje vonden en ik niet? Kwam het door ons ma die me een gainebroek wilde laten dragen om mijn buik weg te moffelen?
… Allicht was het de combinatie van de drie, maar die gainebroek, een spuuglelijk huidkleurig onding, gaf de doorslag. De dag nadat ons ma me er een cadeau had gedaan, ging ik op dieet, met de hulp van een boekje dat ik gevonden had bij drukkerij Hofman: Vermageren in zeven dagen. Een snelle afvalkuur met maximum 500 calorieën per dag, een kuur die dan moest gevolgd worden door ‘calorieën tellen en verstandig eten.’
… De eerste week was de hel. Ik had voortdurend honger en goesting, was onaanspreekbaar. Dat veranderde toen ik dag zeven op de weegschaal ging staan. Ik was drie kilo kwijt. Precies de motivatie die ik nodig had!

De eerste die mij erover aansprak was ‘Tutteken’ (Prosper Suy). Hij nam mij op straat bij mijn mouw en hakkelde dat het bosmonster mij aan het opeten was. Ik had hem kunnen zoenen van contentement, heb het niet gedaan.
… Ons ma was aanvankelijk blij met mijn kuur. De gaine ging in de kast, en als beloning voor mijn ‘effort’ kreeg ik een paar nieuwe sportkousen. Felgroene. Na een paar maanden werd ze ongerust. Ik was van 75 kilo naar 55 gegaan, en ze vond het welletjes. ‘Ingrid, ge moet ermee stoppen, ge wordt vel over been. Hier …’ Ze legde een extra stuk kip op mijn bord. ‘En ge gaat niet van tafel voor dat op is.’
… Ik deed braafjes wat ze vroeg, ging na het eten direct ‘joggen’ (ik denk niet dat die term toen al in zwang was) om de calorieën er weer af te lopen. Ik wilde de kaap van de 50 halen. Met elke kilo die ik verloor, groeide mijn zelfvertrouwen. Met elke kilo die ik verloor, kreeg ik ook een grotere mond. Ons ma zou nog veel grijs haar aan mij overhouden.

(Foto uit het archief van Etienne Van Puyvelde – ‘Tutteken’ of Prosper Suy)