Levenstrein 22
1969 was een knaljaar. Op 21 juli, een paar uur nadat Eddy Merckx zijn eerste Tour de France wint, landt Apollo 11 op de maan. De tourzege zag ik live op televisie. Op de maanlanding moest ik wachten tot de volgende dag. Van ons ma mocht heel de wereld naar de maan vliegen, maar nachtrust diende gerespecteerd😉 Over het laatste optreden van de Beatles op het dak van het Apple Corps-kantoor in Londen, over Woodstock en over de lancering van de Dolle Mina’s hoorde ik pas veel later. Het blijft me verbazen hoeveel ‘geschiedenis’ ik totaal onbewust heb meegemaakt.
… Hier bij ons in België moest je vanaf januari een examen afleggen om nog aan een rijbewijs te geraken. Tot eind ’68 kon je dat als meerderjarige (toen +21) nog gewoon ophalen in het gemeentehuis. Zelf hadden we nog steeds geen auto, maar zowel mijn pa als mijn ma hadden een rijbewijs in hun portefeuille zitten. Zelfs mijn grootouders hadden er een, hoewel geen van hen ooit een wagen bestuurd heeft.
Mijn leven draaide vooral om school en in het weekend om de jeugdbeweging – de VKSJ. De Roodkapjes lagen achter mij, ik zat nu bij de JIM.
… Op school ging het goed. Ik had mijn doel gehaald, ik was eerste van de klas geworden en was met glans overgegaan naar het tweede jaar (toen nog ‘de vijfdes’). De dochter van de gynaecoloog, pestkop Annemarie, was geflest op alle fronten, en moest van richting veranderen. Een opkikker van jewelste! Van lage komaf, en tóch bruikbare hersenen😉. Ik werd geprezen om mijn slimheid, maar zelf vond ik (en vind ik nog steeds) dat mijn punten vooral te danken waren aan mijn discipline. Ik kon model staan voor het nerd-schap, al was dat woord nog onbekend in onze contreien. Er bleef geen les ongeleerd, geen huiswerk ongemaakt. Er viel ook niet veel anders te doen op weekdagen. Thuis had ik de keuze tussen studeren of helpen in het huishouden. Tja, dan wist ik het wel.
1969 was ook het jaar dat mijn lichaam begon te veranderen. Verschrikkelijk vond ik dat! Ik begreep absoluut niet dat iemand blij kon zijn met borsten en een bh. Zelf wilde ik maar één ding: jongen zijn. Tegen een boom kunnen plassen, broeken mogen dragen, doen alsof de wereld van jou was, en paracommando worden zoals nonkel, daar droomde ik van.
… Helaas, ik was een meisje, bleef een meisje, wrong mijn borsten in een bh, en kreeg mijn ‘regels’. Wat een vreselijk gedoe was me dat! Naar school met in mijn boekentas een stapeltje katoenen maandverbanden (wegwerp bestond al, maar daar deden ze niet aan in huize Verhelst), tijdens de pauzes ongezien een vers verband in mijn zak proppen, en daarna nog veel ongeziener het vuile vod in mijn boekentas wegmoffelen. Ik heb er soms nog nachtmerries van!
(foto uit het archief van Etienne Van Puyvelde – de hoofdingang van de Manta, waar de helft van Waasmunster zijn brood verdiende)
Was het jaar dat ik mijn echtgenoot heb leren kennen op statie kermis spijtig genoeg is hij in 2020 overleden 😒
Jullie waren dus een echt sixties koppel! Jammer dat jullie zo vroeg afscheid moesten nemen. Moet zwaar geweest zijn.