Huppelen – einde

Tureluurster/ september 30, 2025/ Geen categorie/ 2 commentaren

Het trompetteren klonk op de ene of de andere manier spottend. Een beetje vals ook.
… ‘Negeren,’ zei Didier.
… Dat deed ik uiteraard niet. Ik opende de app en las tot mijn grote verbazing dat ik bevorderd was tot PROF, dat ik bij de 25% beste stappers behoorde.
… Of ik daar blij mee was? Tot mijn schande moet ik bekennen van wél. En ja, ik wéét dat het van bedriegt-den-boer is. Ik wéét dat het bericht was verzonden door een computerprogramma, en niet door een geïnteresseerd mensje. Ik wéét dat het niets te betekenen had. Nul-komma-nul. Maar helaas, ik zag vooral de uitdaging: als ik nummer 25 kon worden, raakte ik dan ook op nummer 1?
… ‘Absoluut,’ zei Didier, ‘al moet je er je rug voor breken.’ Een heel goede zet van hem om me niet nog meer uit te dagen.
… Je hebt gelijk,’ zei ik. ‘Als ik nummer één wil worden, lukt dat. Toch ga ik het niet doen. Het interesseert me niet.’

Waarom ik me dan de volgende dagen halfgek huppelde om een hogere ranking te krijgen?
… Een soort van verslaving, denk ik.
… Willen winnen. Mezelf willen bewijzen.
… Simpel was het niet. Hoe hoger mijn gemiddelde werd, hoe beter ik moest scoren om dat gemiddelde naar omhoog te krijgen. Ik keek huppelend naar mijn favoriete serie. Ik at huppelend soep (leverde veel extra wasgoed op), huppelde mijn mails bij elkaar.
… Het trieste resultaat? Een reprimande van Editor (alweer computergedoe – AI). Hij verdacht me ervan te dementeren.
… En kijk … op dat moment nam mijn verstand het (eindelijk) weer over.

Ik huppel nu nog enkel als ik blij ben, als ik er zin in heb. Voor de rest kunnen die app-assistenten de pot op.
… Al kan ik niet ontkennen dat ik blij ben om in de top 4 te zijn geraakt!

Einde.