Het trompetteren klonk op de ene of de andere manier spottend. Een beetje vals ook.
… ‘Negeren,’ zei Didier.
… Dat deed ik uiteraard niet. Ik opende de app en las tot mijn grote verbazing dat ik bevorderd was tot PROF, dat ik bij de 25% beste stappers behoorde.… Lees verder
Ik gaf het op, installeerde me voor de pc, dook in mijn mails, bleef daar hangen. Vaak lijkt het tikkende, typende leven echter en intenser dan de rest. Ook die dag. Voor ik het doorhad, was het tijd voor het avondeten.… Lees verder
De volgende dag regende het blaasjes. Ik stond bij het raam, zag de straat veranderen in een vijver, probeerde mezelf te overhalen om door het water te gaan ploeteren ter ere van mijn stappenteller. Alles in mijn lijf pruttelde tegen.
… Ik deed de was en de plas, ruimde op, maakte soep, startte de oorlog met stofnetten en spinnenwebben, liep van het kastje naar de muur.… Lees verder
Als twintiger en dertiger liep ik vaak te huppelen op straat. Omdat de zon scheen, omdat ik was nagefloten, omdat de kinderen met een goed rapport waren thuisgekomen, omdat ik energie op overschot had. En ja, ook omdat ik er blij van werd.… Lees verder
Als ik eerlijk mag zijn … ik heb zenuwen. Stel dat het dorp bezweken is onder het massatoerisme. Stel dat de trap vervangen is door een lift. Ik mag er niet aan denken.
… Niets van dat alles. Het pleintje ligt er nog altijd even rustig bij, mét de restaurantjes en de bakker, de mairie is nog altijd école.… Lees verder