Reizen en zo – 14
Ik heb geboekt in Marc’s Flat, buiten het centrum, op loopafstand van een tramhalte. We komen terecht in een rustige straat, waar we de laatste parkeerplek inpikken. Nummer 10 bis is een grote industriële poort met vijf bellen. Op geen van de bellen staat Marc vermeld. Ik denk aan het artikel dat ik nog niet zo lang geleden las, over een stel wiens geboekte woning niet bleek te bestaan. De zon lijkt ineens brandender, de wind heter. We bellen aan bij de buren. Ze kunnen ons niet helpen. Ja, Marcs flat ligt achter de poort. Of hij een bel heeft, weten ze niet. ‘Jamais vu, cet homme,’ zegt de man. Hij sluit de deur.
… ‘Telefoneren?’ Ik duik in de app van booking.com (in Nantes is er gelukkig overal gsm-bereik), en haal mijn beste Frans boven. Er wordt vrijwel direct opgenomen. Alleluja, Marc bestaat!
… Even later gaat de poort open. Voor ons staat een dertiger met een vriendelijke glimlach. ‘Entrez!’
Achter de poort bevindt zich een laagbouwappartementenblok, beschaduwd door het groen van de omliggende buren. Wij logeren op de eerste verdieping, komen terecht in een living met koninklijke afmetingen en zorgvuldig geselecteerd meubilair. Het licht stroomt binnen van alle kanten. Overal staan planten. Wauw! Naast de woonkamer ligt een perfect ingerichte keuken, alles erop en eraan. Een glazen schuifdeur leidt naar het overdekte terras – kamergroot.
… ‘Het woongedeelte is gemeenschappelijk,’ zegt Marc. Wie hier een kamer huurt, kan er gebruik van maken. Doe alsof je thuis bent. Vanavond zijn jullie trouwens alleen.’ Vervolgens brengt hij ons naar ons privé deel: een slaapkamer, groter dan mijn living thuis, met daarachter een badkamer met ligbad, douche en aparte wc. Alles piekfijn onderhouden en uiterst stijlvol. Eerlijk, ik zou hier permanent kunnen wonen!
… Marc vertelt ons wat er in Nantes te zien en te doen is (te veel voor een kort verblijf), toont ons het kastje met folders, en vertrekt naar zijn eigen stek.
… Een kwartier later zijn we op weg naar de supermarkt. Een goed ingerichte keuken, daar wil Didier van profiteren om zelf te koken. Ik ben daar heel content mee. Wat hij op tafel zet, zal stukken beter smaken dan wat we de afgelopen dagen kregen voorgeschoteld.
(wordt vervolgd)