Deze keer slagen we erin de tolweg te vermijden. Via departementale wegen, soms breed en geasfalteerd, soms nauwelijks meer dan een karrenspoor, kronkelen we door het schone Normandische landschap, zacht heuvelachtig met weidse vergezichten. We passeren dorpjes die uit een antiek fotoalbum kunnen komen.… Lees verder
De volgende ochtend beginnen we onze rit met een omweg langs Dinard. Allebei zouden we gezworen hebben dat we daar nooit eerder waren. Het zou een dubbele meineed geworden zijn. Mijn frank valt als we parkeren. De bakker op de hoek, de kerk, het smalle paadje omlaag … Didier is niet overtuigd.… Lees verder
De ingang van onze tijdelijke voortuin wordt geblokkeerd door een Mercedes. We wringen ons erlangs, besluiten buiten nog even na te genieten met een glas wijn. We zitten er nog geen vijf minuten als van achter de hoek een man op ons komt afgelopen.… Lees verder
Tegen een uur of één rijden we Rennes binnen, de hoofdstad van Bretagne. Een oude stad met een moderne uitstraling en bruisend van leven, dankzij de 65.000 universiteitsstudenten die er les volgen. Oude steden zijn meestal nogal kronkelig, Rennes helemaal niet.… Lees verder
Wij verkennen die dag het eiland. Dat is nog geen honderd vierkante kilometer groot, we hoeven ons dus niet op te jagen. Het landschap is verrassend afwisselend: zoutmoerassen, pijnboombossen, wijngaarden en zandstranden. Daar tussenin de begijn-dorpen en haventjes. Alles samen te vatten in één woord: paradijslijk!… Lees verder