In Nantes volgen we een van de bordjes naar een ondergrondse parking, komen terecht in een mastodont met drieduizend plaatsen. Daarvan zijn er welgeteld negentien bezet. Het is er quasi donker, uit de boxen komt loungemuziek die bij het einde van de wereld hoort.… Lees verder
De volgende morgen zijn we al om zeven uur op. We drinken koffie, kuisen het huis op de manier van mijn luie grootmoeder. Die veegde het stof letterlijk onder haar mat. Zo ver gaan we niet, maar het scheelt niet veel.… Lees verder
‘Waar logeren we de volgende dagen?’ vraagt Didier als we naar de auto lopen.
…‘Geen idee. Ik raak niet op internet. In ons kuthuis is er geen wifi, en hier in de bergen nauwelijks gsm-bereik. Kijk,’ ik wijs naar het draaiende wieltje op mijn telefoon.… Lees verder
Zondag acht juni is het in de hele regio fête de la nature. Tentjes, podia met plaatselijke beroemdheden, workshops bloemschikken, giftige paddenstoelen spotten. Vanaf acht uur ’s morgens stromen de toeristen toe. Al bij het ontbijt worden we getrakteerd op Franse schlagers.… Lees verder
Het eten in de Cave à Bière is zoals je dat in een restaurant met die naam mag verwachten: matig. Grote porties vlees of vis, kleffe frieten waar je het vet kan uitwringen, geen groenten.
… Tegen de tijd dat we van tafel gaan, is het buiten droog.… Lees verder