Onze eerste B&B (Tir na nog) is een grote, roze villa, een kilometer of drie buiten Cashel, te midden van het niets. Bij dat roze stel ik me meteen een dametje voor in een tweedrok en een kanten blouse.… Lees verder
Met te weinig eten had de kou niets te maken, merk ik als we weer buiten staan. De warmte wordt meteen uit mijn botten geblazen. ‘Even een jas uit de auto nemen,’ zeg ik.
… ‘Doe allebei je jassen aan,’ zegt Didier.… Lees verder
Ik begrijp niet hoe mensen zo lyrisch kunnen doen over zeereizen. Waar ter wereld je ook vaart, van zodra je het land achter hebt gelaten, is er enkel nog water. Soms blauw, soms groenig. In ons geval vuil grijs gerimpel dat aan de horizon overgaat in zilver met een wit randje.… Lees verder
Als tussendoortje: een reisblog.
Voor de meesten komt de vakantie eraan. Die van ons zit er al op. We reisden met Gallia, vertrokken op woensdag 22 mei en waren weer thuis op woensdag 5 juni. Werd het een drama of een succes?… Lees verder
Om een lang verhaal iets korter te maken … Binnen het jaar nadat hij het transithuis had verlaten, kreeg Iradj zijn eerste officiële job. Hij werd tewerkgesteld in het migrantenhuis. Wanneer hij zijn oranje kaart kreeg (zijn verblijfsvergunning) herinnert hij zich niet meer.… Lees verder